Raid in France; World Cup 2012!!
Weet je nog, vroeger. Ja, dat is inderdaad al lang geleden. Maar ik weet t nog goed 
Als kind zag ik op televisie een rapportage van de Eco Challenge. Stiekem kreeg ik een droom, dat als ik later groot zou zijn, ….
Ondertussen is het later en ben ik inderdaad een stuk groter geworden. En die droom? Tsja, toen was ik nog een kind. En als je wat ouder wordt, dan begin je toch een beetje te beseffen dat zo’n Eco Challenge eigenlijk wel héél vermoeiend en wel héél specialistisch is. Maar op een gegeven moment besef je dat je in al die jaren eigenlijk wel veel ervaring op hebt gedaan. En op een gegeven moment ontmoet je de juiste mensen, waarmee je het avontuur kan aangaan in een sport waarin alle sporten samen komen. Maar dit zijn ook mensen waarbij de neuzen dezelfde kant op staan.
Harm, Winfried en André hadden ook wel zin om eens iets heeeeel langs te gaan doen. Samen met hen had ik het lef om ons in te schrijven voor de World Cup Adventure Race. Niet de Eco Challenge, helaas die bestaat niet meer. Maar deze WCAR georganiseerd door Raid in France doet er zeker niet voor onder.
Sinds maandag vorige week staan we met zijn vieren als team op de officiële deelnamelijst. Een vreugdedansje op tafel bij iedereen! We moeten wakker worden uit onze winterslaap!!
Maar naast alle feestvreugde komt wel het keiharde besef, dat dit geen appeltje-eitje gaat worden. We zullen flink aan de bak moeten. Planningen maken, sponsoren zoeken en trainen, vooral héél…. véél….en..héél….lang…. trainen. Dit gaat pittiger worden, dan wat we ooit gedaan hebben. Maar we hebben er zin in!!
Een korte samenvatting van de race;
De Raid In France vindt plaats tussen 15 en 22 september 2012. Er zijn 65 plaatsen, die ingevuld worden door 30 nationaliteiten. Het is een non-stop 5 tot 8-daagse adventure race met een lengte van meer dan 500 kilometer. De organisatie belooft ons op dit moment dat we maarliefst twee maal de hoogte van de Mount Everest mogen bestijgen. En wel vanaf zeeniveau. We gaan deze afstand en hoogte overwinnen met mountainbiken, trekking, running, rafting, kayaking, high altitude mouneering, caving, canyoning, via ferrata en nog eventuele andere verrassingen die de organisatie voor ons in petto heeft.
Een filmpje van de race van afgelopen jaar http://www.youtube.com/watch?v=kzrvzA_DEJE&feature=player_embedded en meer info is te vinden op www.raidinfrance.fr.
Survival Beltrum – van de regen in de blub.
“People invent the strangest things, to replace natural challenges..” merkt Renata op, wanneer zij in Beltrum voor de eerste maal met het fenomeen ‘survivalrun’ geconfronteerd wordt. En gelijk heeft ze, bedenk ik mij tijdens de warming-up, als ik door de dorpsstraat heen en weer huppel, met een bananenschil in de ene hand en een klokhuis in de andere.
Eindhindernis 1
WK 2012, here we come!!
Jihaaa!! Vreugdedansje, sprong in de lucht! Harm en Lisette hebben samen met Winfried Bats en André Moes een startplek voor het WK2012 weten te bemachtigen. More to come…
Heuveltraining en muziek
Vrijdagochtend… kerst achter de rug, genoten van de gezelligheid en het eten. Het is lekker weer, het zonnetje schijnt voor het eerst in dagen, dus gympen aan en op naar de Grebbeberg. Een ideaal moment voor een stevige heuveltraining. Rustig loop ik warm langs de rivier. Dopjes in de oren, de Ipod op shuffle. De eerste trap… ‘Comment ca va!” knalt het uit de speakertjes. The Shorts?? Hoe zijn die nou weer op mijn Ipod terecht gekomen. Anyway, ik knal naar boven…
Oude liefde roest niet…
Survivalruns… Het moet zo’n 13 jaar geleden zijn dat ik me er voor het eerst aan waagde. Volkomen onvoorbereid, pijnlijke ervaring… Het duurde nog een paar jaar voor ik me meldde bij Survivalgroep Fit, maar al snel bracht ik daar heel wat avonden in de week door. Periodes met 3 touwtrainingen in de week, een paar jaar competitie gelopen, waaronder 2 jaar in het TSC. Heerlijk, zo’n traingsmogelijkheid om de hoek. Maar een dubbele programma, zowel adventure races als survivalruns, was eigenlijk niet haalbaar, dus verdwenen de survivalruns langzaam naar de achtergrond. Zo ook mijn trainingen bij Fit en verhuizen naar Rhenen hielp niet echt mee. Het moest er dus van komen en na 10 jaar heb ik mijn lidmaatschap met pijn in het hart opgezegd.
foto: Glenn Verwey
Gelukkig was daar nog de Dinxperloop! Een mooie gelegenheid om er een punt achter te zetten, want we starten met een volledige Fit startgroep. Mijn laatste survivalrun was alweer bijna 2 jaar geleden, het aantal touwtrainingen in die tijd op één hand te tellen. En toch ging het erg lekker. Het mooie weer hielp daar zeker aan mee, de hindernissen waren goed te doen, goed gezelschap (Ries, bedankt)… In één woord: genieten! Survivalrunnen is gewoon erg leuk en dat de spieren na een hindernis of 30 toch wat vermoeid begonnen te raken… ach, dat mag geen naam hebben. Mannen en vrouwen van Fit, bedankt! Ik kom nog wel eens langs in Zeist, survivallen is leuk, Fit een toffe club. Oude liefde roest niet…
foto: Glenn Verwey
Ama Dablam – op naar huis
Zonder zijn toestemming copy-paste ik maar even direct van Elwin’s Facebook pagina:
Lieve mensen,
Als door een wonder wisten wij gewoon op de besproken datum vanaf Lukla terug naar Kathmandu te vliegen. Terwijl anderen al een week achtereen vast zaten door het slechte weer. Even wennen aan alle geluiden, geuren en kleuren van de beschaafde wereld. En snel een update: De expeditie is op zich geslaagd. 3 van ons (Mariusz, Tomek en Jozef) hebben de top gehaald. Renata Dutkiewicz en ikzelf waren iets minder fortuinlijk.
Utrechtse Heuvelrug Trail
Trailrunning… sporten teruggebracht tot de essentie. Geen urenlang spullen bij elkaar zoeken, fietsen in orde maken en al de voorbereidingen die bij een Adventure Race komen kijken. Simpel, schoenen aan, drinkzak vullen, een paar reepjes in de tas en hollen maar. Arnaud en ik hebben besloten om deze zondagochtend eens niet te vullen met croissantjes en uitslapen, dus staan we om -net niet stipt- 7 uur op station Rhenen om te gaan hollen. Het doel: station Driebergen-Zeist. Hoe simpel kan het zijn… We hebben het overigens niet zelf bedacht. De mannen (en vrouwen?) van www.mudsweattrails.nl organiseren voor de eerste keer de Utrechtse Heuvelrug Trail, kaartjes downloaden op hun website, fototjes van de stationsklokken bij start en finish doormailen en de snelste krijgt de eer. Meer dan voldoende…
Ama Dablam update
copy from their facebook page:
Congratulations to the Z-Wave Expedition! I got a report that the summit day was a long climb, with no easy spots. Three of the members summited on Sunday, after 15 hours roundtrip from Camp 2 to Camp 1. Mariusz reports that they could have shortened it by 2-3 hours, but there were other parties that they had to pass. The SMS that I received used the phrase “three members reached the summit so far” so it sounds like the rest of the team is going to give it another go.
Meer nieuws volgt wellicht op facebook.
Elwin en Reni zijn met hun Poolse teamgenoten aangekomen in het basecamp van de Ama Dablam en het echte werk gaat nu beginnen. Als voorbereiding heeft een deel van het team Island Peak getopt en het plan is om op zondag een toppoging te doen op de Ama Dablam. IJs en weder dienende uiteraard…. Fingers crossed dus voor het hele Z-Wave Ama Dablam team! Volg de updates op de expeditie website of hun facebook pagina. Daar is eventueel nieuws waarschijnlijk het snelst te lezen.
Gratulujemy! Życzymy Wam wszystkiego, co najlepsze!
Kijk, dit soort verrassingen maken het organiseren van een Adventure Race dus extra leuk! Bedankt verticald! Of zijn de chocoladeletters bedoelt om ons vet te mesten?
-
Foto's
