De opvouwbare Ortlieb afwasbak

Harm — Tue, 31 Aug 2010 09:29:54 +0000

Terwijl de rest van het team zich deze zomer vermaakte met het beklimmen van torenhoge bergtoppen, of het afdalen in de duistere krochten van onze aardkloot, trok ik er met de familie op uit om het rondje Veluwe Classic 2009 nog eens op het gemak over te doen. Oftewel, op fietsvakantie in eigen land. De koters in de fietskar, tassen aan de fietsen en met meer tussenstops-bij-speeltuintjes dan kilometers in de benen vermaakten we ons prima… Maar daar gaat dit stukje niet over! Dit stukje gaat over de opvouwbare Ortlieb afwasbak. Wacht, ik zoek er even een plaatje bij… Hierzo:

(more…)

Sardinia

Lisette — Fri, 20 Aug 2010 19:51:28 +0000

Een tijdje terug ben ik samen met Erik voor drie weken op Sardinie geweest. Achteraf bleek het een echte werkvakantie! Als in; de enige dag dat we niets gedaan hadden, was omdat we pas om 4 uur in de ochtend (na een exploratietocht van 16uur) de uitgang van de grot gepasseerd hadden, waardoor we de volgende dag compleet brak waren. Tevens veroorzaakt door onze goede voorbereiding, waardoor we lunch, diner, etc gemist hadden en lichtelijk te weinig vocht bij ons hadden.

(more…)

Vier weken in de Alpen

Arnaud — Wed, 04 Aug 2010 07:46:15 +0000

Weer even in het land - tijd om iets te delen over mijn klimavonturen van deze zomer.

Vier weken in Zwitserland: twee weken voor het goede doel en twee weken voor mezelf. Het goede doel, dat is de praktijkopleiding voor nieuwe alpiene instructeurs van de NKBV (ze zijn goed!!!) en een cursus van de Nederlandse Studenten Alpen Club (regen, sneeuw, wind en mist - en toch hardstikke leuk).

Voor mezelf was ik vooral onderweg met Danny en natuurlijk Paul. Met Danny moesten de Aletschhorn en de Bietschhorn eraan geloven. Vooral de Bietschhorn was verrassend: zo’n stevige berg met zo’n charisma, en dan nog zo’n ietwat lelijke klim. Eigenlijk teleurstellend… Met Paul erbij deden we de Bluemlisalp overschrijding, echt weer een Dujardin-inklim-tocht ;). Hele dag lang over een graatje lopen, klauteren en klimmen. Prachtige uitzichten, echt een traverse waar je het voor doet. Daarna zonder Danny nog de Tschingelhorn in frisse wind en verse sneeuw, en de Wetterhorn met Mittelhorn, vanaf de Dossenhutte. Geen idee waar ik het over heb? Even snel googlen. Wel een idee: doe het zelf, stuk voor stuk aanraders - behalve de Bietschhorn.

Nu begint de zin in echte sport toch wel heel sterk op te komen: adventure races gezocht! Gelukkig ga ik met Lisette in de aanval tijdens de hARz, ik kan niet wachten!

Waterpret in Polen.

Elwin — Mon, 26 Jul 2010 13:17:40 +0000

Van onze Oosteuropa correspondent: Ook op watergebied is er in Polen veel te beleven. Niet alleen wanneer de dijken doorbreken en neerlands eigen 1953 nog eens dunnetjes wordt overgedaan (momenteel helaas een zich steeds vaker herhalend ritueel..) Maar vooral voor wat betreft plezier op het water.
Rafting: Afgelopen weekeinde met wat vrienden en een hond een afdaling gemaakt van de Biała Lądecka, de bovenloop van de Nysa Kłodzko. Een tocht waarvoor 6 uur staat. Afgeraffeld in 4½ uur, met wat hulp van de regenval van afgelopen dagen, waardoor het watervolume aardig toegenomen was. Volgens de briefing vooraf, zou er regelmatig met de raft moeten worden gesjouwd. Maar we hebben de boot slechts één keer voorbij een dam hoeven slepen. Passages WW3 afgewisseld met grote lengtes dobberen. Een afdalng uitermate geschikt voor ‘instappers’. (helaas geen foto’s, maar zie: http://www.ski-raft.pl/rafting.html)
Kajak: Zoek je een Oostelijk alternatief voor de Biesbosch? Een paar weekeinden geleden met bijna dezelfde vrienden en hond een meerdaagse kajaktocht gemaakt vanuit Lubrza. Met 2 persoons kajaks de Paklica afgepeddeld. Een rustig voortkabbelende smalle beek, die tussen de heuvelruggen door kronkelt, van meer naar meer. Telkens wanneer het riet- en bladerdek weer wat ál te claustrofobisch werd en we zelf groen kleurden door de bladluis, brak het web weer open om plaats te maken voor het zoveelste idyllische meertje.
Uiteraard werd de tocht regelmatig onderbroken voor een zwempartij in het kraakheldere water. Overnachten in het tentje aan de oever. Maar niet té dichtbij, want daar was het komar en kwel. (komar = pools voor mug..)
Dat wij uiteindelijk vele kilometers voorbij het afgesproken eindpunt terechtkwamen (als je van de kaart af vaart, moet je inderdaad maar afwachten waar je uitkomt..), bleek voor de kajakophaaldienst geen enkel bezwaar, zoals bijna niets in dit land als onoverkomelijke moeilijkheid gezien wordt..

Een foto impressie:
(more…)

Klimmen in een ansichtkaart - Weekeindje Tatry.

Elwin — Fri, 16 Jul 2010 09:24:09 +0000

Een weekeindje klimmen is op zich niet zo bijzonder voor avonturiers. Maar wél in een gebied als de Poolse Tatra. Een nationaal park van uitmuntende schoonheid en met een rijke historie van avontuurlijke ondernemingen. Dit was de wieg van de loopbaan van vele legendarische alpinisten.
En het is waar, ondanks de geringe hoogte, zijn de klimroutes op de zwart granieten wanden, hoogalpien van aard. Luchtig schoorsteen klimmen en subtiele wrijvingsplaten wisselen elkaar af.

Bij een dergelijke plek hoort uiteraard ook een bepaalde mores. De traditie wil dat de klimroutes zo min mogelijk behaakt zijn, ofwel: Alleen de standplaatsen zijn redelijk behaakt (maar ook niet altijd..) De tussen zekeringen moeten voornamelijk zelf worden aangebracht en door de 2e klimmer weer worden meegenomen. We gebruiken daarvoor ‘nuts’ (aluminium klem-wiggen) en ‘friends’ (veer-expanderende klauwen). De aard van de klim wordt daarom niet zozeer bepaald door de technische moeilijkheid, alswel door de mogelijkheid om zekeringen aan te brengen óf de mentale weerstand om grote lengtes uit te kunnen klimmen zonder beveiliging. De zg. ‘commitment-factor’ ligt daarbij wat hoger, dan bij de in onze regio gelegen rotsgebieden. - Lees verder.

(more…)

Ut tis altij wé

Lisette — Fri, 02 Jul 2010 19:49:23 +0000

Laten we er maar eens een brabantse uitspraak tegen aan gooien.

Last minute neem ik deel aan de survivalrun in Boven-Leeuwen. Het is een relatief korte route, relatief makkelijke hindernissen (de moeilijkste is een swingover) en het centrale thema is recreatief. We vermoeden dat dit het 1 na grootste evenement is in dit dorp, carnaval zal het waarschijnlijk net niet verslaan. Ondanks dat het bloedheet is, gaat het prima. Alleen er zijn overal meisjes… in de leeftijd waarin heerlijk gillen & giechelen verplicht is.

(more…)

Meedoen belangrijker dan verliezen. - FIT 2010 Seizoensafsluitwedstrijdje (3x woordwaarde).

Elwin — Wed, 30 Jun 2010 14:12:57 +0000

De rondmailing had ik al een tijdje geleden in de Mailbox gehad. Op de trainingen van FIT kom ik niet zoveel meer, omdat ik op weg naar Zeist al anderhalf uur moet survivallen in de file. Maarja, een thuiswedstrijd als seizoenssluiter is natuurlijk wel speciaal. En dan het biertje, babbeltje en chips na, is toch een excuus om wél te gaan.

In de greep van mijn nieuwe hobby (golfsurfen), liet ik het lot afhangen van wel- of geen swell. En toen de webcam sóchtends een volledig platte branding liet zien, besloot ik de stam door te hakken en naar FIT af te reizen. Al was de voorbereiding niet optimaal, met de vorige dag al een trainingsmix van klimmen, een mul-zand loop en zeezwemmen. Maarja, meedoen is belangrijker dan verliezen. Lees verder.

‘Hoofd’prijs verdiend..

(more…)

Oriënteren kun je leren… NK sprint!

Harm — Tue, 29 Jun 2010 18:55:32 +0000

Zoals jullie hier al wel eerder hebben kunnen lezen heb ik een beetje een haat-liefde verhouding met NOLB loopjes. Toch had ik me weer eens laten verleiden om de strijd aan te gaan en aangezien het NK sprint dit keer ook nog in Wageningen werd gehouden konden Arnaud en ik deze uitdaging zeker niet aan ons voorbij laten gaan. Jottum, kaart-met-iets-teveel-detail en sprinten… helemaal mijn discipline

(more…)

Wie fit wil zijn… Veluwe Classic 2010…

Harm — Wed, 23 Jun 2010 20:30:08 +0000

Tsja… wie fit wil zijn… zal flink moeten trainen. En dat was er dit jaar met de onwillige knie nog maar heel beperkt van gekomen. En toch stond daar één weekend geblokt in de agenda: Doorloop XVC!! Dus bereidde ik op zaterdagavond nog even snel een special task voor (voor deze proefrun dan, als verrassing voor de rest) om daarna naar huize Temme te rijden om mijn slaapzakje uit te rollen. Om 4.00 staan we bij sportcentrum de Bongerd… Wat was hier ook alweer leuk aan? Normaal is er nog een soort van wedstrijdsspanning, nu zijn er enkel grote vraagtekens. Wat doen we hier? Waarom is dit leuk? Is het parcours te doen in 16 uur? En voor mezelf: hoe ga ik Elwin, Arnaud en Michiel bij houden? Over het parcours kan ik natuurlijk nog niks kwijt, voor de details zul je 9 oktober mee moeten doen. Hoe de dag verder verliep? We gingen als zotten van start, zagen het prachtig licht worden, kwamen oog in oog te staan met handenvol hertjes, ploeterden op de special task (gna gna) en hebben bijna het hele parcours afgelegd. Nu nog een beetje schaven, puntje verleggen, puntje eraf.. het finetunen is begonnen. Hoe het met mij ging? Het deed wel pijn… héél veel pijn… Dus wil je echt optimaal kunnen genieten van het NK-parcours, trainen, trainen, trainen… We hebben geen medelijden met jullie

Duikje in Saut de la Pucelle

Lisette — Tue, 20 Apr 2010 18:26:28 +0000

‘t is voorjaar..
‘t is tijd om te canyoningen, ehh.. speleoën.
aldus tijd om mijn wensenlijstje af te werken, alvorens weer een jaar ouder te worden.

Zo heb ik ‘t afgelopen paasweekend de Saut de la Pucelle in Franse Lot kunnen afvinken. Historische gronden voor een speleo. De grondleggers van de speleologie ”mijn helden” Martel & Casteret zijn hier in de weer geweest met hun voor die tijd zeer innovatieve technieken.

De grot bestaat voornamelijk uit een 3km lange onderaardse rivier met watervallen, kolken, glijbanen en diepe diepe badjes. De grot is op zich niet zo diep (+/-160m), maar het water zorgde voor een behoorlijk aantal pittige obstakels. Zeker omdat we toch niet heel erg ver van de maximale acceptabele waterstand af zaten. En zoals altijd naar beneden is makkelijk, maar omhoog is andere koek. De touwen en hulplijnen hebben we geprobeerd zo tactisch mogelijk op te hangen, zodat we met water & stroming tegen toch nog d’r uit konden komen. Echter, we merkten dat je je snel vergist in de kracht van het water. Een verval van een halve meter omhoog vanuit de watertrappelstart is toch pittig.. Uiteindelijk hebben we straf doorgewerkt, 8 uurtjes duurde de tocht.

Gelukkig heb ik het niet koud gehad, omdat ik onder mijn 5 mm neopreen mijn X-thermo droeg. Perfect! En ‘t help ook nog eens tegen doorschuren en misschien ook wel de jeuk. Alhoewel de jeuk dit keer puur psychisch was, omdat het water me toch echt het gevoel gaf dat we in een afvoerputje beland waren. Blweh, rottige rottende organisch stoffen… ga weg met je vieze schuim…