Goldrush 2012

foto's: René Schraa, Bennie Slagers.
 
De eerste voorwaarde om ooit nog eens aan de Goldrush Survivalrace mee te gaan doen, is dat ik het onderdeel 'Regge overzwemmen' verdrongen heb. Voor de rest was deze race, die 24 November plaatshad, een geslaagde nieuwe ervaring.
Survivalruns, gesneden koek. Adventureraces, been there, done that. Deze race biedt een combinatie van beiden. Plus vereist ook nog eens een goed doortraind brein. Er zitten talloze navigatie varianten in, waarvoor het oplossen van puzzels en geheugen vraagstukken nodig is. Zo telde het routeboek 32(!) bladzijden. De kaart van twee A3-tjes stak daar matig bij af.
Harm en WoDi vormden het 1e X-Bionic team en wij het 2e. Voor ons was het een eerste keer en daarom lag de lat wat lager. De teamrollen waren snel verdeeld: Bas het denkwerk, ik de rest. 

De wedstrijd begint eigenlijk al met de briefing. Een uur lang rollen er op 2 grote videoschermen texten, schema's en beelden over elkaar, die belangrijke hints en aanwijzingen vormen voor de navigatie problemen die voor ons liggen. Bas en ik proberen er zoveel mogelijk van op te schrijven. Maar om snelheid te houden in de race, zullen vooral de aantekeningen vanuit de grijze massa worden aangesproken.
De logistiek is simpel. Het is een 8-uurs, voornamelijk met daglicht. Met alleen 2x een depot met droge kleren.
We zijn blij als de burgemeester van Nijverdal het startschot lost, even een proloog waar alleen het lichaam moet presteren en het brein rust krijgt. Als een dolle davert het peleton los. Eerst een doorwading, gevolgd door een lintenparcours in de uiterwaarden van de Regge. De sfeer is wat benauwend. De borstkas is dichtgeslagen door de koude waterdoorsteek en later het overzwemmen van de Regge, die aanvoelt alsof er eigenlijk een ijslaagje op had moeten liggen. Het parcours verloopt door een dicht struikgewas. En er hangt een dichte ochtendmist, waardoor het maar goed is dat iedereen zo dicht op elkaar loopt, want de linten zijn gemakkelijk te missen.

Na een passage door een tunnel in aanbouw, waar al die natte voeten klinken als een kudde olifanten op drift, bereiken we de eerste Wisselzone.
Hier kleden we ons snel om. Bas en ik verwisselen alleen bovenkleding en schoenen, de rest droogt wel onderweg. De eerste opdracht is opdracht 1 uit het routeboek: Gouden linten volgen, zoals de oude goudzoekers, het ravijn in. Dan volgt er een Special task: Zandzakken met minimaal 15kg zand vullen en bovenaan de dalkant weer leegooien, na controleweging, uiteraard.

Hiermee bereiken we de 2e etappe van de 24 uit het routeboek. We moeten het goudspoor blijven volgen, maar nu via de markering 'AU' (zo heet goud in het nummerieke stelsel van de elementen). Bas hanteert het boekje en ik volg ondertussen de route op de kaart. Het blijkt handig dat we weten waar we uithangen, als we in etappe 3 een z.g. 'Oleaat' moeten volgen (een potloodschets van een route, inpassen op de kaart). Dat volgen wij tot WP2. Alwaar wij na een robbetje boomstamslepen, op de MTB mogen stappen.

Het volgende parcours is af te leggen a.h.v. CheckPoints met in te tekenen coordinaten. Dat is vertrouwd werk. Fijne bospaden van de Hellendoornse berg rollen onder onze wielen door. Bij het 1e CP midden in het bos, moet er weer een stuk hout worden verplaatst. Nu op de schouder. Een diepe zandkuil in en daarna, u raadt het, er weer uit. Bij CP2 komt de 1e zandkorrel in onze soepele machinerie. Als wij het na 15min zoeken nog niet hebben gevonden en het halve veld ter plekke als mieren door de bosjes krioelt, besluiten we mokkend door te rijden. Maar na een tip van onze FITte vrienden van team Bonito, wagen we toch nog een poging en vinden de CP ver van de ingetekende plek.

Het fietsen wordt in etappe 5 even onderbroken door een stukje lopen op de Belerberg. Waarbij de looproute van een detailkaart moet worden overgenomen op eigen kaart. De methodiek is niet geheel 'failsafe': Een anderteam komt de tweede CP in deze etappe gewoon even per fiets ophalen.
Tot hier toe bevinden wij ons toch nog in de kop van het veld. Nu volgt ons Waterloo.. Etappe 6 is de gevreesde 'Fibonacciroute', vernoemd naar de oude denker, waarbij een getallenreeks de sleutel vormt. In het routeboek staan een 13-tal routeaanwijzingen. Alleen welke zijn de juiste? Ik was erg zelfingenomen met mijn voorbereiding en wist zeker dat de reeks moest zijn 0, 1, 2, 3, 5, 8, 13 (de uitkomst steeds vermeerderd met het vorige getal). Als ik beter mijn best had gedaan, had ik geweten dat de '1' twee keer in de reeks had moeten voor komen. Dat had een keertje rechtsaf op een kruising extra opgeleverd. Plus een klein uur zoeken gescheeld. Wat de verwarring nog groter maakte, is dat we wel toevallig een CP vonden, uit deze etappe en daardoor helemaal op het verkeerde been werden gezet. We zijn een uur lang via alle kleine paadjes de berg op en af gereden, behalve de juiste. Daarom missen we ook de aansluiting voor de volgende 3 etappes.

De draad hebben we weer opgepikt bij het kano-WP. Vandaar varen we een stukje de Regge op. Gevolgd door een loop etappe via kompaskoersen door zompige weilanden en verder weer een aantal kilometers een lintenparcours volgen. We hebben het idee dat we door alle bossages worden gestu urd die hier tussen de akkers zijn te vinden. En ondertussen weten we nog 1 CP over het hoofd te zien. Zodra we weer in de kano zitten, realiseren we ons dat de volgende deadline krap gaat worden. We schakelen de 'Evinrude' versnelling in.
Terug op het WP, springen we onmiddelijk op de fiets. We haasten ons richting de SpecialTask met deadline en slaan alweer een aantal tussdenliggende etappes over. We stuiten op de wegafsluiting voor de nieuwe tunnel (we hadden beter kunnen weten), en bereiken juist 1 minuut voor tijd de bestemming.
Daar kunnen we even op adem komen, als ik een hindernisje mag beklimmen (een touwladder-net combinatie in een kraan, van 30m hoog) en Bas ondertussen de strategie voor de aansluitende middag kan uitstippelen.
Om de finish deadline niet ingevaar te brengen, besluiten we alweer enkele etappes over te slaan en direct naar Etappe 19 door te bladeren. Hiermee slaan we alweer looponderdelen over en begint de wedstrijd wel erg op een MTB marathon te lijken. Onderweg verdoen we nog flink wat tijd door een lange survivalhindernis in het centrum van Nijverdal te beginnen, maar nadat Bas even voor de eindstreep een verkeerde tussenbalk vastgrijpt, krijgen we er geen punten voor. Tot onze verbazing zien we andere teams dezelfde balk wel vol belasten, zonder afkeuring.

Bij de WP ontmoeten we onze vrienden van X-Bionic 1, en rijden samen op door Etappe 19, een bolletje-pijltje route. Etappe 20 is de leukste uitdaging van de race. We moeten een ingetekende route volgen via een kaartje uit 1926. Bas loodst ons knap via bossen en zuigende klei-oevers langs het trajekt. Bij mijzelf loopt de vaart eruit: vergeten op tijd een sportreep te eten.
Er volgt een hindernis en een etappe waar op de bomen gespijkerde rode reflectors moeten worden gevolgd. En vervolgens een korte etappe waarop kloktijden moeten worden omgezet in kompaskoersen. We maken er een slechte gewoonte van om in elke etappe de helft van de CPs over het hoofd te zien. Maar voor terug is er geen tijd meer.

Precies alweer 1 minuut voor tijd, bereiken we de Finish, waar nog één hindernis moet worden genomen. Een lange apenhang over de Regge. Terwijl wij op ons beurt staan te wachten, nemen een aantal deelnemers voor ons een onvrijwillig bad. Maar Bas en ik bereiken droog de overkant. En is de enige nattigheid die nog wacht, die van de douches.
Harm en WoDi worden knap derde, terwijl Bas en ik nog blij verrast als 12e eindigen. Voor volgende keer gaan we onze hersens trainen en.. werken aan een dikkere huid.
Met dank aan de organisatie, de heren van de SARR.

Team X-Bionic

Welkom op de website van het X-Bionic Adventure Race Team. Vier mannen en één vrouw die van avontuur en fysieke uitdagingen houden. Op deze weblog plaatsen we verslagen van onze wedstrijden, voorbereidingen, ervaringen met materialen en alle andere zaken die ons bezighouden. Geniet van de verhalen en schroom niet om een reactie te plaatsen of je vragen aan ons te stellen.

1 Comment on Goldrush 2012

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*