De UHT en Harms sportjaar 2013

En opeens is het 30 december… Het jaar is bijna voorbij, dus begint het terugkijken. Bij gebrek aan trainingsmaatjes (de rest van het team was massaal afgereisd naar koudere/zonnigere oorden) hol ik solo van Rhenen naar Driebergen, via de route die onder trailrunners bekend staat als de Utrechtse Heuvelrug Trail. Ik woon aan de route, dus stap zo het parcours op.

Het sportjaar 2013… Een vreemd jaar. Komt het door het gebrek aan hoogtepunten? Ik heb maar weinig wedstrijden gedaan en in de enige serieuze race die op het programma stond vielen we door mijn lichamelijke gebreken erg vroegtijdig uit. Eigenlijk is het hele jaar samen te vatten in één zin: gebrek aan motivatie en blessures. Na het WK vorig jaar was de zin er gewoon een tijd niet. Geen zin om te trainen, geen zin om wedstrijden te plannen. Maar de dagen werden langer, het weer werd beter… Helaas begaf na 2 trainingen mijn enkel het. En zo werd het zomer… herfst… tijdje weg voor het werk…. En toen was het zomaar december…

Met amper loopkilometers in de benen valt het begin me eigenlijk helemaal niet tegen. Ik heb besloten me niet druk te maken over de tijd, of over een stukje wandelen, of over een heel eind wandelen als  het lijf niet wil. Maar veel soepeler dan ik verwacht had passeer ik de eenzame eik bij Amerongen, één van de markante punten op de route.

Het sportjaar 2013… toch was het geen vervelend jaar! Tot mijn eigen verwondering bleef de frustratie weg. Blessures… och ja, een kleinigheid hou je toch… Geen zin? Dan ga ik toch niet… Zonder me schuldig te voelen hing ik op de bank en liet me slechts incidenteel verleiden tot een dagje sporten. Parcours testen voor de Veluwe Classic, rondje fietsen met m’n oude fietsclub… Steeds met een gebrek aan conditie en zere benen als afstraffing, maar vooral elke keer met een goed gevoel achteraf. Sporten met goede vrienden, niet gericht op een abstract doel ver weg in de toekomst. Heerlijk…

Zere benen… m’n knie meldde zich al na een kilometer of 10, maar als ik het Leersumse veld doorkruis is het zeuren overgegaan in pijn. Een bekende pijn, dus ik weet dat het geen kwaad kan, maar het verandert mijn pas. Langzaam wordt mijn enkel stijf en moet ik heuvel op overgaan in een stevige wandelpas. Dan volgt een kilometerslang ruiterpad. Hobbelig, dus killing voor mijn wat krakkemikkige onderstel. Ach wat, de zon schijnt, de witbevroren bladeren ontdooien langzaam maar zeker en ik heb geen haast…

2013? Is er dan écht geen hoogtepunt te noemen? Ja, die zijn er wel. De Raid XL Kids & Parents, kanoën met de kinderen in de zomervakantie en erachter komen dat ze dat écht heel leuk vinden. Niet iets waarmee je de dagbladen haalt, maar wel een mooie belofte voor de toekomst. Ik probeer de kinderen geen specifieke sporten op te leggen, maar dan is het wel heel gaaf om te ontdekken dat ze dezelfde dingen leuk vinden. Met verbazing heb ik met mijn oudste zoon 2 dagen door Zuid-Limburg geraced! Wat een energie hebben die kinderen!

De trein raast voorbij… Ik kijk op mijn horloge om te kijken hoe laat ik op het station moet zijn. Daar moet ik me nog net voor gaan haasten, dus ik trek mezelf weer op gang. De benen sputteren, maar de wandelstukjes blijven kort… Net op tijd voor de volgende trein “ren” ik het perron op. De trein komt eraan en racet voorbij. Oh… de trein waar ik op mikte stopt helemaal niet in Driebergen-Zeist… Tijd om een kwartiertje te relaxen dus.

2014… Wat zal dit jaar brengen? Nieuwe plannen worden voorzichtig gemaakt. Wilde plannen zijn de revue gepasseerd, maar tot nu toe steeds afgeschoten. De belangrijkste reden? Er zat nog niks bij waarbij ik écht een “ja-ik-wil” gevoel had. Dat komt vast wel weer… Vandaag heb ik in ieder geval heerlijk gehold, die 30 km hebben we toch maar weer in de pocket!

Een goed 2014!

Team X-Bionic

Welkom op de website van het X-Bionic Adventure Race Team. Vier mannen en één vrouw die van avontuur en fysieke uitdagingen houden. Op deze weblog plaatsen we verslagen van onze wedstrijden, voorbereidingen, ervaringen met materialen en alle andere zaken die ons bezighouden. Geniet van de verhalen en schroom niet om een reactie te plaatsen of je vragen aan ons te stellen.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*