DE EERTE EELAN AVENTUR RACV

Bij races die voor de eerste keer georganiseerd worden bereid ik me altijd op een speciale manier voor. De kop wordt op voorhand ingesteld op alle mogelijke dingen die mis kunnen gaan en ik vertrek met de “lekker buitenspelen” instelling. Ondanks dat de Zeeland Adventure Race slechts cryptisch was aangekondigd hebben Elwin en ik ons ingeschreven; we vinden dat een dergelijk initiatief gesteund moet worden, zeker als het in de provincie gehouden wordt die qua sportevenementen altijd wat vergeten lijkt te worden. Bovendien hebben we allebei wel wat met Zeeland, Elwin komt er vaak voor zijn werk en mijn schoonfamilie woont er, zodat mijn vriendin het eindelijk ook eens leuk vind om mee te reizen naar een race. Bovendien past het perfect in onze voorbereiding op de Raid 74, lekker veel hoogtemeters maken in Zeeland 🙂

img_0260.JPG
Foto: Art de Lange

Helaas heeft Elwin nog steeds een zere voet en een teveel aan bacteriën, waardoor ik in mijn eentje afreis naar Sportpunt Zeeland, de thuislocatie van CIOS Goes. Ik ben echter niet lang alleen, want het maatje van Carlos heeft gisteren zijn derailleur in zijn been geboord. We worden door de organisatie aan elkaar voorgesteld en besluiten een gelegenheidsteam te vormen voor deze dag. Een gelegenheidsmaat is altijd interessant, want je weet nooit wat voor vlees je in de kuip hebt. Carlos blijkt een sympathieke, licht ADHD-erige jongen die véél te goed is opgevoed… De rest van de dag breng ik dus door met een ventje van begin 20 die me de hele tijd met U aanspreekt, waardoor ik me direct 50+ voel.

Bij de ietwat onduidelijke start krijgen we de hele lijst met coördinaten, die we meteen driftig intekenen op de zwart-wit kaarten. Er zitten wat onnauwkeurigheden en foutjes in de lijst en er ontbreekt een stukje kaart. Die gaat de organisatie nog even voor ons kopiëren, zodat ze die ons later nog kunnen geven. De proloog bestaat uit een loopstuk van ca 2 km met behulp van een strippenkaart, een systeem wat ik gelukkig ken en wat ons weinig problemen oplevert. Als eerste zitten we op de fiets voor een lange etappe naar Burgh Haamstede.

In een lekker tempo halen we de eerste punten op, Carlos lekker kletsend, ik strak navigerend: na 300 meter linksaf, dan 2e weg rechts… “U lijkt wel een tom-tom”… Ik bedreig Carlos eerst even met zijn leven en beloof hem van de Zeelandbrug af te gooien als hij me nog één keer met U aanspreekt. Met wat moeite krijgt hij er in de volgende twee zinnen een “je” uit… Damned, ben ik echt zo oud? Op de Zeelandbrug hebben we de straffe wind tegen, maar ik fiets vandaag lekker, Carlos kruipt in mijn wiel, het is nog zover en hij geeft aan niet zo’n sterke fietser te zijn. Toch schieten we aardig op en we worden pas kort voor Burgh Haamstede ingehaald door Jeroen en Bas.

Bij de parkeerplaats in de duinen vinden we pas na enig zoeken het briefje met de volgende aanwijzingen, de ATB-route volgen, 3 knijpers vinden, bij het einde van de route naar Camping Zoomland, P-af, naar de weg, linksaf, dan na 200 m… Op de ATB-route verliezen we Bas en Jeroen snel uit het oog. Carlos zit er qua fietsen wel doorheen, heeft zijn eerste hongerklopje al te verduren gekregen en verzuurd af en toe stevig op de pittige klimmetjes. De route is schitterend, veel draaien en keren, mooie single-tracks en even waan ik me weer in Zuid-Australie, waar ik in het Otway national parc ook uren tussen de manhoge varens door heb gefietst. De varens zijn hier wat kleiner, maar het roept wat mooie herinneringen op.

Bij het einde van de ATB-route komen we weer op de parkeerplaats uit. Carlos is ook even aan het einde van zijn latijn, dus we nemen een tucjes pauze. Even wat zout eten doet hem goed, ik kijk even op de kaarten voor de verdere route… Camping Zoomland hebben we dus blijkbaar al gehad, dan de parkeerplaats af, naar de weg… en dan? Het komt totaal niet in mij op dat de aanwijzingen die er staan ons nog moeten leiden naar de camping… Vrolijk gaan we dus fietsen naar het volgende CP, wat we al bij de start hebben ingetekend en wat ook gewoon nummer 17 heeft, terwijl we net 16 hebben afgewerkt… Volstrekt logisch toch? Dat mijn gedachten in ieder geval niet dezelfde waren als die van de routeplanner en schrijver van het briefje blijkt als we na zo’n 8 km fietsen aankomen bij de klimpijler op Neeltje Jans. Ik stel me even voor aan de vrouw van Jeroen en schreeuw verheugd hun zoontje wakker als ik hoor dat Dart er nog niet is. Die hebben we dus weer mooi ingehaald!! De vreugde is echter van korte duur als de crew opmerkt dat we eigenlijk op de step hadden moeten aankomen… Whoeps…

Het is lekker weer, we hebben het naar onze zin, maar we moeten dus wel weer 8 km terug naar Burgh Haamstede, op zoek naar de camping. Nu tegen de wind in… Ondanks dat Carlos  zit te smachten naar een ander onderdeel fietsen we toch maar weer terug (respect!). Eventjes balen we om deze misinterpretatie van het briefje. Nadat we dus ongeveer een uur verspeeld hebben komen we uiteindelijk toch nog op de juiste plek terecht. We zitten nu wel weer lekker in de buurt van de andere teams, Jeroen en Bas gaan we voor de finish zeker niet terug zien.

Bij de camping moeten we eerst 6 ballonnen stuk schieten met pijl en boog. We hebben redelijk wat pijlen nodig, maar mogen daarna vertrekken op de step. Wéér hetzelfde stuk naar Neeltje Jans, ik ken het stuk ondertussen uit mijn hoofd. Bij Neeltje Jans staat een overgebleven pijler waarop een eenvoudige via feratta is aangebracht. Ik rond het blok rap en klim naar boven om met een lange tokkel weer aan het vasteland te komen. Een leuk onderdeel, zeker met het prachtige weer van vandaag…

Bij de uiterste westpunt van het Veerse meer mogen we de boot voor een niet al te lange kano-etappe. Er staat echter een fiks windje en flinke golven. Hierdoor is het stevig werken… Ik merk dat ik de stevige slag van Elwin mis als we tegen de golven in beuken, in de loop der tijd zijn we toch aardig op elkaar ingespeeld geraakt, maar Carlos doet zijn best, al is hij ondertussen wel door zijn energievoorraad heen. Snelle stofwisseling… Het CP bij de haven van Veere hangt 50 meter verkeerd. Een lullige 50 meter, want het kost ons bijna een half uur om het briefje te vinden. Slordigheidjes als deze zitten er helaas wat vaker in de race, maar hopelijk gebruiken ze hun ervaringen van dit jaar om volgend jaar dit soort dingetjes te voorkomen… We steken nog een keer het Veerse meer over, 1,5 km vol tegen de wind en golven in. Tegelijk met 2 andere teams komen we bij het wisselpunt aan.

img_3889.JPG
Foto: Art de Lange

Hier moeten we starten met het onderdeel wat ik het meeste vreesde, en terecht… Skeeleren is de hel. Voor mij wel tenminste… Ik wankel als een pasgeboren veulen op de smalle wieltjes en zak voortdurend door mijn enkels… Dat is ook wel zo veilig, want zolang ik maar wat naar binnen zak ga ik in ieder geval niet op mijn bek. Met behulp van mijn Leki-stokken hou ik me op de been. Ik had Carlos al gewaarschuwd dat skeeleren niet mijn ding is. Hij had bedacht dat ik dan alsnog kilometers voor hem uit zou rijden, maar voor het eerst zijn de rollen omgekeerd. Carlos skeelerd relaxed terwijl ik ploeter… De andere twee teams verdwijnen langzaam uit het zicht…

De deadline van 1900 uur komt echter keihard dichterbij… Compleet onhaalbaar voor iedereen. Op het moment dat we definitief te laat binnen komen zitten we nog ergens in de buurt van Kortgene, pakweg 15 km van de finish. Met mijn skeelertalent is dat nog héél ver… Er zit niets anders op dan doorbijten en uiteindelijk overstijgt het totaal aantal skeelerkilometers tijdens deze race mijn aantal geskeelerde kilometers dit jaar ruimschoots. Véél te laat bereiken we de finish…

Al met al was het een erg leuke dag. Ondanks dat er wat haken en ogen aan zaten had de organisatie een leuk parcours weten uit te zetten. We hopen dat dankzij de leermomenten van dit jaar en de uitgebreide feedback die Bas, Jeroen en ik de organisatie gegeven hebben de kinderziektes uit de race verdwenen zijn. Als dat lukt is de kalender een leuke race in een mooie omgeving rijker! Volgend jaar terug naar Zeeland dus…

Team X-Bionic

Welkom op de website van het X-Bionic Adventure Race Team. Vier mannen en één vrouw die van avontuur en fysieke uitdagingen houden. Op deze weblog plaatsen we verslagen van onze wedstrijden, voorbereidingen, ervaringen met materialen en alle andere zaken die ons bezighouden. Geniet van de verhalen en schroom niet om een reactie te plaatsen of je vragen aan ons te stellen.

12 Comments on DE EERTE EELAN AVENTUR RACV

  1. He Harm,

    klinkt als een leuke dag spelen. Toch was het in Bleau ook allemaal erg prima! 🙂

  2. Frank v. W: 11-12-1972…
    Ik zal U de volgende keer met wat meer respect tegemoed treden, dat heeft U op uw leeftijd wel verdiend 🙂

  3. Misschien als ik jou ook met U had aangesproken in Polen, dan wilde je misschien nu af en toe nog met me racen?! Snik, nu snap ik waarom je mij nooit meer voor een wedstrijd belt!

  4. Toch kan ik mij niet geheel aan de indruk onttrekken dat u zich vaderlijk heeft bekommerd om Carlos.

  5. Ha Harm,

    zo lust ik er nog wel een paar! Heb ik jou de hele dag op sleeptouw gehad, niet gezeurd bij de zoveelste kaartlees-fout, niet overgestapt naar die leuke jongens van Dart, kortom je helemaal vertroeteld, krijg je zo’n stukje om je oren. Ik zag het zelf heel anders op de dag zelf, en jij ook getuige je uitspraak toen je naar huis ging: “Man, Carlos, wat ben jij een enorme heerser – bedankt dat ik met je mocht racen!”

  6. Jammer, ik had de vorige natuurlijk als Carlos willen posten, maar dit systeem is slimmer dan ik dacht.

  7. Zo beter Arnaud? Volgende keer eerste ven uitloggen als je wat onder een andere naam wilt posten 🙂

    Oh ja, en je ip-adres verbergen etc….

    Overigens alle respect voor Carlos! Hij heeft flink afgezien én het toch maar even lekker 11 uur volgehouden.Om dan bij een tegenvaller ook nog doodleuk even mee terug te fietsen om alsnog met de step het stuk een keer af te leggen getuigd ook wel van een prima mentaliteit. En zoals gezegd, op het eind skeelerde hij vrolijk rondjes om mij heen terwijl ik ploeterde. Prima gelegenheidsduo en het U zeggen heeft hij toch aardig afgeleerd… waar gaat het heen met de jeugd van tegenwoordig, te beleefd 🙂

  8. He Bas, klopt… achteraf gezien snap ik ook precies wat ze bedoeld hebben, maar op dat moment interpreteerde ik ze toch verkeerd. Het leek zo logisch, punt 16 hebbben we gehad, dus gaan we naar 17! En als je dan toch een fiets hebt, waarom zou je dan gaan lopen of op zoek gaan naar een ander vervoersmiddel? Op zich klopten de aanwijzingen wel, alleen heb ik ze even wat te luchtig geinterpreteerd 🙂 Och, een kleinigheid hou je toch…

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*