Werk verlof…

Het is een goede gewoonte van de X-Bionic teamleden om trips voor het werk te combineren met trainingen. Ditmaal was de beurt aan Elwin, die 4 dagen in Polen was voor een project in de Frytki fabriek van McCain te Strzelin.
Hoofdwerk tijdens stevige meetings overdag en de (korte) avonden en weekeinde voor het betere lichaamswerk in de bergen.

img_0003.JPG

Mountainbiking.

Donderdag ben ik vlot met het opbergen van mijn laptop. Normaal tijdens projectreizen werk ik tot diep in de avond door. Maar de avonden zijn kort in Polen, liggende in dezelfde tijdszone als Nederland, maar 1000km oostelijker, is het een uur vroeger donker.
Binnen een uurtje rijden zit ik in de Gory Zowie, de grensbergen met Czech Republik en ontmoet daar mijn fietsmakkers van vanavond, Sławek Parzonka en Mikołaj Wójcik (Mikos). Ik heb de jongens nooit eerder ontmoet, maar Polen zijn kampioen netwerken, dus een mailtje met Renata vooraf, was genoeg om 2 maats en 3 Mountainbikes te regelen.

Sławek Mikos
                       Sławek                                                  Mikos
De tocht begint met een pittige start via uitermate technische paadjes naar een uitzichtspunt, waarop naar goed ex-Sovjet gebruik een toren met allerlei vage bijbouwsels staat. Opvallend zijn hier de alles registrerende beveiligingscamera’s.
Het fietsen is geweldig. Als ik mijn makkers uitleg dat we in Holland alleen maar modder hebben, en niet van die keien, kijken ze me schaapachtig aan.

img_0011.JPG

Het vervolg van het door Sławek bedachte parcours leidt in een grote spiraal om het uitzichtspunt heen. Hiervoor moet er eerst flink worden afgedaald. 250 meter ram ik naar beneden over paden die meer weg hebben van beekbeddingen. Op de gewone pedalen is het moeilijk de sprongen te controleren. Regelmatig vlieg ik onbedoeld als een BMXer met voetjes los door de lucht. De pret wordt een aantal keer onderbroken om te klunen over de stammen van omgevallen bomen. Moegestuiterd volgt er een lange boogklim over een brede bosbouwweg. Ondertussen valt de duisternis in alsof iemand de schakelaar omzet. Het mag de pret niet drukken, vooral omdat het wild uit de schuilplaatsen begint te komen. Fascinerend, zoveel leven in dit bos. De anderen spelen op safe op de laatste lange afdaling naar de Parkeerplaats. Maar ik kan nog voldoende zien en hou de vaart erin (en dat is niet speciaal omdat ik een leenfiets berijd..) . Het is heerlijk om de zoete avondwind langs de oren te horen fluiten en het stuur in de losse polsen te voelen trillen. Daarnaast laten de meeste hindernissen zich beter nemen met een behoorlijke vaart dan stapvoets, afhankelijk van de grootte dan..

img_0030.JPG

Als de jongens mij weer bij de auto terugvinden, hebben ze al een bijnaam (daar zijn de Polen gek op) voor me bedacht: ‘Nightvision eyes’.
Uiteraard is een trip in Polen niet over voordat je ook bij hen thuis bent geweest en de familie en huisdieren hebt ontmoet. De ouders van Mikos zijn hele lieve mensen. Moeders architect, dus ik ken nu alle bouwwerken in Zuid-Polen die de moeite waard zijn. En vaders maakt zelf confiture, met de gekregen pot kan ik nog maanden vooruit.

Mountainrunning.

In het weekeinde een solo berghardloopje in de Karkonosze (Riesengebirge) gepland. Een bergrug in het verlengde van de Sudety, het oudste granietmassief ter wereld. Dat zich uitstrekt langs de grenzen met Czech en Slowakia en daarna afzakt naar de Karpaten.
Ik ken deze bergen goed, maar alleen in winterkleed. Met ijsbijlen in de hand of skies onder de voeten. Nu in de zomer ben ik onder de indruk van de geuren en kleuren. Het doet sterk denken aan Wales of Schotland.

Mooiste Picnickplaats ter wereld

Ik heb een rondje bedacht die start vanuit de productiebossen in het dal. Vervolgens via het hoogveen balkon zo’n 400m onder de hoofdkam door richting de Sniezne Kotly, een dubbele kom uitgespaard in de kam, ommanteld met indrukwekkende rotspartijen. Daardoorheen omhoog scramblen naar de topgraat, en daarover via een reeks topjes en colletjes een eind terug voorbij het startpunt. Weer afdalen naar het hoogveen plateau en daarover weer terug naar uitgangspunt.

img_0033.JPG

De tocht kostte mij een dikke 4 uur. En ik voel de beentjes behoorlijk. Met uitzondering van het technische scramblewerk, heb ik alles in looppas kunnen volhouden. Waarbij het dalen mij eigenlijk moeilijker viel dan het stijgen, vanwege de rotsige bodem die vaak glad was.
De kraakheldere zilveren meertjes, de vergezichten tussen de mistflarden door, de markante granieten rotstorens waardoor de graat veel wegheeft van een beeldentuin, de prachtige technische en soms soppige paadjes, de verbaasd kijkende in anoraks, mutsen en handschoenen gehulde wandelaars boven, dat alles maakte het een onvergetelijke onderneming.
Werk is leuk.. 😉

Uitzicht mist

Running on water

Ontsnapping uit de kloof

Balkon met uitzicht

mist

img_0037.jpg

 (Uitgebreid artikel over het laatste binnenkort in één van de betere Outdoor bladen)

Team X-Bionic

Welkom op de website van het X-Bionic Adventure Race Team. Vier mannen en één vrouw die van avontuur en fysieke uitdagingen houden. Op deze weblog plaatsen we verslagen van onze wedstrijden, voorbereidingen, ervaringen met materialen en alle andere zaken die ons bezighouden. Geniet van de verhalen en schroom niet om een reactie te plaatsen of je vragen aan ons te stellen.

2 Comments on Werk verlof…

  1. Lekker hoor! Altijd fijn zo’n baan waarbij je af en toe mag buitenspelen in de betere speeltuinen van deze wereld…

1 Trackbacks & Pingbacks

  1. NONSTOP ADVENTURE ZHP

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*