‘t is voorjaar..
‘t is tijd om te canyoningen, ehh.. speleoën.
aldus tijd om mijn wensenlijstje af te werken, alvorens weer een jaar ouder te worden.

Zo heb ik ‘t afgelopen paasweekend de Saut de la Pucelle in Franse Lot kunnen afvinken. Historische gronden voor een speleo. De grondleggers van de speleologie ”mijn helden” Martel & Casteret zijn hier in de weer geweest met hun voor die tijd zeer innovatieve technieken.

De grot bestaat voornamelijk uit een 3km lange onderaardse rivier met watervallen, kolken, glijbanen en diepe diepe badjes. De grot is op zich niet zo diep (+/-160m), maar het water zorgde voor een behoorlijk aantal pittige obstakels. Zeker omdat we toch niet heel erg ver van de maximale acceptabele waterstand af zaten. En zoals altijd naar beneden is makkelijk, maar omhoog is andere koek. De touwen en hulplijnen hebben we geprobeerd zo tactisch mogelijk op te hangen, zodat we met water & stroming tegen toch nog d’r uit konden komen. Echter, we merkten dat je je snel vergist in de kracht van het water. Een verval van een halve meter omhoog vanuit de watertrappelstart is toch pittig.. Uiteindelijk hebben we straf doorgewerkt, 8 uurtjes duurde de tocht.

Gelukkig heb ik het niet koud gehad, omdat ik onder mijn 5 mm neopreen mijn X-thermo droeg. Perfect! En ‘t help ook nog eens tegen doorschuren en misschien ook wel de jeuk. Alhoewel de jeuk dit keer puur psychisch was, omdat het water me toch echt het gevoel gaf dat we in een afvoerputje beland waren. Blweh, rottige rottende organisch stoffen… ga weg met je vieze schuim…