Ut tis altij wé

Laten we er maar eens een brabantse uitspraak tegen aan gooien.

Last minute neem ik deel aan de survivalrun in Boven-Leeuwen. Het is een relatief korte route, relatief makkelijke hindernissen (de moeilijkste is een swingover) en het centrale thema is recreatief. We vermoeden dat dit het 1 na grootste evenement is in dit dorp, carnaval zal het waarschijnlijk net niet verslaan. Ondanks dat het bloedheet is, gaat het prima. Alleen er zijn overal meisjes… in de leeftijd waarin heerlijk gillen & giechelen verplicht is.

Doordat ik ben aankomen waaien ben ik qua starttijd in gedeeld in categorie “meidengroepen”. Wel eens fijn om een keertje degene te zijn die iedereen inhaalt;-0. Ok, het vraagt wat finetuning aan de navigatie, maar er hebben geen frontale botsingen plaatsgevonden. En de begeleiding op de hindernissen classificeeren mij als ” ‘n snelle, die op tijd gaat”. En eenieder die de betekenis hiervan wist, die maakte ruim plaats. Behalve, behalve… op het eindonderdeel. Je raadt ‘t nooit! Het eindonderdeel was een heuse zeephelling. Zoals bij iedere hindernissen passeer ik de groepen meiden, neem een aanloop. En ga finaal op mijn bek. Dit maal 10, levert mij de conclusie op dat we toch bij Fit dit onderdeel moeten gaan trainen. Ondertussen sta ik ook maar tussen de meiden om mijn buurt af te wachten. Niet zo netjes he, denken dat je goed bent, inhalen en het toch niet kunnen. Uiteindelijk na de zoveelste glij naar beneden, terwijl ik toch echt naar boven moet, komt de aap uit de mouw. Het optrektouw was verstopt!! Ik sprint naar voren om mijn verloren tijd in te halen. En wat gebeurt er? De grappig vrijwillig doet bijzonder grappig door heel grappig dat fijne hulptouw met een stok opzij te trekken.. Dus ik ga voor de zoveelste keer weer plat, om weer van de helling af te druipen. Hij had duidelijk niet door dat ik ” ‘n snelle” was. Inderdaad zo snel deed ik die zeephelling nou ook weer niet. Als straf heeft deze grappige vrijwilliger in ieder geval een grappig plens water van me over zich heen gekregen. Waardoor ik dus met mijn allerlaatste poging het touw pak en in een stel meiden handen terecht kom, die me een stukje omhoog helpen. Zucht.. wat een einde van wedstrijd.
Al met al, 3e geworden met 58:17minuten. Terwijl als alles gewoon mee zat, ik de tijd van de dames toch wel ver onder de 56:36 had moeten krijgen.
Ach het was vooral erg gezellig; zo meiden onder elkaar;-)

         

Team X-Bionic

Welkom op de website van het X-Bionic Adventure Race Team. Vier mannen en één vrouw die van avontuur en fysieke uitdagingen houden. Op deze weblog plaatsen we verslagen van onze wedstrijden, voorbereidingen, ervaringen met materialen en alle andere zaken die ons bezighouden. Geniet van de verhalen en schroom niet om een reactie te plaatsen of je vragen aan ons te stellen.

4 Comments on Ut tis altij wé

  1. die zeephelling brak mij ook nog bijna op, al vallend wanhopig graaien naar de bovenrand had effect.

    Vaker trainen dus…

  2. Hey Jeroen!Heerlijk om weer mee te volgen. Met alle ourtaeches’ van jou en anderen ga ik er al bijna aan wennen Blog-lezen van jongeren in verre landen! Erg leuk moet ik zeggen.Enjoy de tijd daar guy, de natuur, de hitte , Zijn aanwezigheid en liefde.Blessings,Elsa

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*