Sardinia

Een tijdje terug ben ik samen met Erik voor drie weken op Sardinie geweest. Achteraf bleek het een echte werkvakantie! Als in; de enige dag dat we niets gedaan hadden, was omdat we pas om 4 uur in de ochtend (na een exploratietocht van 16uur) de uitgang van de grot gepasseerd hadden, waardoor we de volgende dag compleet brak waren. Tevens veroorzaakt door onze goede voorbereiding, waardoor we lunch, diner, etc gemist hadden en lichtelijk te weinig vocht bij ons hadden.

p5250550.JPG p5240525.JPG p5230473.JPG

Kort resume van onze activiteiten
* Locoli
De groep waarmee we contact hebben voor dit weekend, heeft een aantal sherpatrips gepland staan in de Locoli grot. Voorzichtig wordt gemeld dat we duikers gaan ondersteunen. Eigenlijk zouden we nu na onze BU56-tocht gillend we moeten rennen. Maar ach.. we zijn in het stadium dat op zo’n mediterrane bestemming iedere grot, die je aangeboden wordt, prima is. In totaal moeten we voor 3 duikers de spullen naar de sifon brengen. De hele grot is geëquipeerd op zo’n wijze dat de bagage aan allerlei traverselijntjes gehangen kan worden. Erg makkelijk, veilig, maar tijdrovend.. Omdat we met onze niet mediterraanse mentaliteit toch iets sneller zijn dan onze locale speleovrienden kunnen we gerust experimenteren met de zware lasten. Proefondervindelijk blijkt dat ik ook kan zwemmen met een duikcilinder op mijn rug en net niet kopje onder te gaan. De tocht is niet echt overdreven lang. En aangezien de duiker die de “push” gaat doen voorbij het bekende een vage kennis is uit de UK, sjouwen we meerdere malen op en neer. We krijgen zelfs de eer om zijn zelfgebouwde rebreather apparatus en droogpak te brengen. De eer van het dragen van de scooters (a 25 kilo) is gelukkig nog een stapje te ver voor ons. Hiervoor heeft hij eigen ondersteuning uit de UK meegenomen. Dit bleken 2 speleo’s uit de Mendips te zijn, waarmee we de BU56 hebben gedaan. De duikers hebben behoorlijk wat meters aan de grot weten toe te voegen.

p5290685.JPG

* Lovettecannas
Na uren wachten en wachten in het eindzaaltje van deze grot hebben we  de grot met enig regelmaat vervloekt. Vanuit dit eindzaaltje op ongeveer 4 uur van de ingang zouden we gaan werken. Of te wel een vervolg zoeken in de hoop terug bij de rivier te komen. We zijn met behoorlijk wat man, een aantal mogelijke opties. Na een korte scan van een paar opties kiezen Erik en ik samen een nauwe gang waarin losse blokken liggen. Enthousiast beginnen we eraan. Maar een poos later vinden we het bewijs dat we niet de eerste hier zijn. En dat deze ruimte als het ware als overstort gebruikt is.. zucht.. De andere mogelijkheden daar zien wij het nut niet van in om deze verder uit te werken. Echter is er een mogelijkheid door een vrij niet zo stabiele blokkenstort, die onder de zaal door gaat. Echter hier is het nauw en leeft men zich uit met enige overtuigende middelen. Dus wat wij doen is wachten. We worden koud, hongerig en heel erg ongeduldig.. (Geduld is een zeer schone zaak in Italië). Uiteindelijk keert de het ploegje uit de gang terug. Wij denken ja,weg hier! Maar nee, ze hebben vervolg en het duurde zo lang omdat ze verdwaald waren. Eigenlijk willen we eruit. Omdat in ons geheugen er niet zo veel aan deze grot is. Maar uit beleefdheid duiken we toch het gat in de grond in, na een lekker los blokkenstortje, een zwanenhals met bad en na nog meer heugelijke zaken bereiken we de rivier terug met tal van mogelijke routeopties. Hiephoi, dit heeft toekomst voor verdere exploraties!! En de terugweg?? Het was helemaal geen nare grot. We hadden alleen het gekruip en ellende onthouden van nadat we de neopreenpakken aan moesten trekken op de helft van de weg naar beneden. Vanaf het omkleedpunt (waar wij wederom lijdzaam stonden te wachten op het koffie zetten van onze tochtgenoten) volgde de ene grote galerij naar de andere. Die eigenlijk best wel rijkelijk geconcretioneerd.

p5290688.JPG  p6030810.JPG
* Resurgances codula di Luna & Lovettecannas
Onze ondertussen bevriende Engelse grotduiker is van mening dat wij, nu we de boveningangen van de Su Bentu en de Lovettecannas hebben verkend, dat we ook de onderuitgangen moeten bezoeken. Hij heeft wat connecties en weet voor ons gegidste grotduiken te regelen. Het is even wennen, maar zo onder begeleiding was het een superervaring om door helioclines van zoet met zout water te gaan en om te zien hoe al dat water wat zich gedurende kilometers verzameld heeft zich een weg naar buiten weet te vinden.

* Su Colostrargiu
Voor een aantal dagen haken we aan bij een andere club. Waarbij we als taak hebben om deze grot opnieuw van touwen en gunstige ankerpunten te voorzien. Dit omdat de club hoopt van de zomer in deze grot een grote doorbraak te hebben.

* Sas Venas
Toen ik het plan over ons bezoek aan deze grot hoorde, dacht ik; Tuurlijk… ja hoor, dat zal wel. Het idee was heel simpel. We hebben een ondergronds meer van weet ik hoeveel liter water inhoud, waarbij het water soms het plafond raakt, waardoor een normaal mens dit niet kan passeren. Dus het doel was; het waterpeil laten zakken door het riviertje dat van het meer afstroomde te verbreden en de overloop verder uit te diepen. Na een paar uur flink buffelen met een groep. Heel veel stenen verplaatsen, rotsen kapot hakken, graven etc.. weten we idd het waterpeil een flink stuk naar beneden te krijgen. Omdat Erik en ik geleerd hadden van hoe koud het wachten kan zijn in een warme grot, hadden wij onze neopreenpakken al aan. Met als gevolg dus dat wij als eersten gingen kijken of we erdoor konden. En dat kon, het meer was labyrintisch en eindeloos. Achter het meer leverde het honderden meters nieuwe gangen op. Tijdens onze tocht eindigden we op een blokkade. Maar naar alle waarschijnlijkheid zal hier wel een aanzienlijk vervolg mogelijk zijn.

sas-venas-grot.jpg

* Selvaggio blu
Een lange trek op orientatie langs de ruige oostkust die schittert door afwezigheid van een goed pad. En af en toe leuke special tasks heeft als randjes, herdersbruggen, klimmen en abseilen. Lekker slapen op het strand en gedehydrateerd raken omdat een mens maar water voor een paar dagen kan dragen.

p5260658.JPG p5260637.JPG p5250563.JPG 
Verders hebben we ons helemaal uitgeleefd aan grotten, canyons en canyons in grotten;-)

Team X-Bionic

Welkom op de website van het X-Bionic Adventure Race Team. Vier mannen en één vrouw die van avontuur en fysieke uitdagingen houden. Op deze weblog plaatsen we verslagen van onze wedstrijden, voorbereidingen, ervaringen met materialen en alle andere zaken die ons bezighouden. Geniet van de verhalen en schroom niet om een reactie te plaatsen of je vragen aan ons te stellen.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*